
البته این مشتی از خروار مسیحیان است. فحّاشی، اهانت و درّنده خویی، چیزی است که اگر نقاب تبلیغگران مسیحیت را کنار بزنید، در آنها خواهید دید.
در کتاب مقدّس اینها دستور به کشتار زنان و کودکان و حتی حیوانات تجویز شده است، بعد اینها دین ما را دین خشونت می دانند!
در دین اینها سنگسار انسان فقط به جرم جمع کردن هیزم در روز شنبه و در کنارش سنگسار کردن حیوانات وجود دارد، بعد دین ما جز سنگسار چیزی ندارد!
پیروان مسیحیت، در طول تاریخ روی خون مخالفینشان رژه رفته اند، بعد دین ما دین آزار و اذیت است!
پیامبران اینها طبق کتاب مقدّسشان هزار زن دارند و زنا می کنند، بعد دین ما دین هوسبازی است!
کشیشهای اینها ادّعای معجزه و شفا و غیره را دارند، بعد دین ما دین دروغگویی است.
اُف بر مسیحیت، که دین دهان دریدگانی چون توست. فقط در حدّ حرف مخالفین خود را دوست دارند و به قول خودشان حتی برای دشمنانشان دعا می کنند، ولی در عمل، اینگونه فحاشی می کنند و اگر امروز قدرت داشتند، مثل دوران حکومت کثیف کلیساییشان، مردم جهان را بین مسیحی شدن و مرگ وادار به انتخاب می کردند.
برچسب: مسیحیت و فرهنگ,مسيحيت و فرهنگ,فرهنگ و مسیحیت در غرب,
نویسنده: بهنام رستگار